Gidoiak eta antzerkia

Luma berrien eleak
Luma berrien eleak
Luma berrien eleak
Luma berrien eleak
Luma berrien eleak
Luma berrien eleak
Luma berrien eleak
Luma berrien eleak
Luma berrien eleak
Luma berrien eleak

Erabiltzailearen balorazioa: 5 / 5

Star ActiveStar ActiveStar ActiveStar ActiveStar Active
 

 

Buru-hezurra

-Ze, Joxemiel, neurtu al duk hire kaskezur hori?

-Errespetu pixka bat, niri txapela erdi tamainakoa sartzen zaidak eta.

-Ez nian horregatik esaten, hi baino buruhandiagoak bazeudek, bai.

-Zergatik ba, orduan?

- Esan zidatek hor beheko kobazuloan buru-hezur ia osoa aurkitu duzuela.

-Nola dakik hori?

-Ze, ezkutatu nahi zenuten, ala? Hemen dena jakiten diagu bertakook.

-Hori txarrena, hemen dena jakiten dela beti.

-Beno, hire azken amoranteari buruzkoa, ez genian ezer esan.

-Zer diok? Zein amorante? Neuk baino gehiago dakizue zuek.

-Hemen dena jakiten dela, Joxemiel!

-Baina nik ez diat amoranterik izan, horixe bakarrik falta nian, apaiza izanda.

-Benga hi, neuk ere ez diat ezer esango, eta kitto!

- Lagun bat izan zuan, neska, baina laguna.

-Hori ba, neskalaguna, ba. Nik zer esan diat?

-ez, gaizki ulertu didak…

-Gaizkiulertuak sarritan izaten dituk, neuk ere izaten ditiat emaztearekin.

-ez, hireak ez dituk gaizkiulertuak, egiak dituk, emagalduekin joaten haizenean behintzat.

-Ni inoiz ez nauk emakumeekin galdu, eurak bilatzen naitek, eta nik aurkitu.

-Baina nik ez diat horrelakorik egiten, nik ez diat sexurik egiten.

-Ez da izango, ba, Joxemiel, ez duala inoiz txikili-txakala egin!

-Hi Pello, ez zaukaat hau zertan jasan behar, eta ez egin irri! Errespetu falta duk eta.

-eta neskalaguna, orduan?

-ez zuan neskalaguna, neska zuan, eta laguna zuan, baina biak banatuta.

-Ondo duk. Gaur ulergaitz ari haiz, jainkotiar, eta lurreko gizarajoak ezin ulertu, ba.

-Ez adarrik jo, Pello. Hik ondo ulertzen duk dena, baina ez duk nahi.

- Lasai egon, ez diagu berriz ere gai hori aterako.

-Gairik ez dagoela duk egia, Pello.

-Bai, bai, hori esan nahi nian. Eta, zer, orduan buru-hezur horrena ere, gezurra duk?

-Ez, hori egia duk. Kaskezur ia osoa aurkitu diagu kobazuloan.

-Ikusten? Heuk esan didak. Gero ez ibili aurkikuntzak ezkutatzen, eta ea nork kontatu duen galdetzen. Hemen dena jakiten duk, badakik…

-Grrrrrr! Ondo duk, ez nian esan behar, atera egin zaidak, rediosss!

-Apaiza biraotan?

-Ez, ez, ez diat ezer esan, ezer…

- Ahozabal batzuek ematen duzue.

-Aho-Zer? Hirekin bai pazientzia daukadala nik.

-Nirekin? Nik galdera bakarra egin diat goiz osoan, ea buru-hezurra atera duzuen lur-azpitik, ez besterik.

-Ba, horixe ba, Bai. Erantzuna da bai, Buru-hezur eder bat aurkitu diagu gaur goizean.

-Perurenarena bezain edarra ez duk izango.

- Nik ederra esan diat, ez handia.

-Eta hainbeste lan egiten ari zarete, meloi-hezur zahar bat aurkitzeko?

-Hamabost mila urte ditik.

-Are eta zaharrago oraindik! Hori duk denbora galtzea, hainbeste urte eta gero, lurpetik ateratzen.

-Ez duk denbora galtzea. Gure arbasoak aurkitu nahian gabiltzak, eta hau izan daiteke horietako bat.

- Arbasoak? Ta, zertarako nahi ditugu hildako senideak? Herentziarik banatzen al dute, ba?

- Gu gaituk herentzia, gu geu, euskaldunok.

- Ba, nik batzuk errekara botako nitizkek, ba, alu horiek.

-Pello, gaur aldrebes jaiki haiz.

-Bai, hala izango duk. Egun batzuetan nahiago buru-hezurrak, bizirik daudenak baino. Ez zidatek horrenbeste lanik ematen.

-Ez duk hainbesterako izango…

-Gehiago ere bai, Joxemiel. Zer esango huke norbaitek kotxeko leihoa apurtu, eta barruko tresna baliotsuak lapurtuko bahinduke, arrosarioaz gain?

-Kontrabandoan hasi haiz, ala? Noiztik dauzkak hik tresna baliotsuak kotxean? Eta noiztik arrosarioa, kostata joaten bahaiz mezetara ere?

-Nik ez, Joxemiel, heure kotxetik atera dizkiate tresnak!

-Kauen la puñeta!

-Han biraoka, berriz ere.

-Esadak ba, esadak ba, lapurretan egin didatela.

-Saiatu nauk, baina hi, hor habilen hitz eta pitz, eta ez didak betarik eman.

-Banoak azkar-azkar.

-Nahi bezala joan, orain berandu duk. Honez gero, Baionako barran izango dituk.

-Ikusi al dituk?

-Bai, nik pentsatu diat, zera, hire laguntzaile zientzialariak zirela.

-Nola baina?

-Egia esan, zalantzak izan ditiat. Iruditu zaidak, ez zeukatela babalore itxurarik.

-Zer diok? Gu babaloreak garela?

-Ez, ez, itxura besterik ez. Gero, ezagututa, konturatu izan nauk beti ilargian zaudeten horrelakoak zaretela.

-Iraintzen ari gatzaizkik!

-Errealitatea nolakoa den besterik ez diat esan, eta zuek, munduan, galdutako itxuraz zabiltzate beti. Begira orain, kotxea hustu diate, eta ez haiz konturatu ere egin.

-Kobazuloan lanean ari nintzelako.

-Ilargian, edo kobazuloan, edo opizinan, beti errealitatetik at.

-Eta txarrena, buru-hezurra eraman ditek.

- Ez da izango? Zopa egiteko edo

-Pello!

- Umore gutxi daukazue, gainera. Zientzialariek.

-Zer?

-Ezer ere ez. Banoala. Hau laster ertzainez beteko da eta.

-Galdetuko zigutek! Itxoin!

- Ez ezak txapela ken, Joxemiel! burua galduko duk eta, berriro ere…

Iñaki Odriozola

 

BABESLEAK

Laguntzaileak:

  orkli